خداوند فروغ ايزدي را در قلبها فروزان دار تا به هم مهر و محبت داشته باشيم   جشن آذرگان

منوچهر ارغواني - روز نهم هر ماه «آذر» یا«اَتر»(Atar) نام دارد؛ آذر ایزد ِویژه ی همه ی آتش هاست و از احترام ویژه ای نسبت به سایر آخشیج ها (عناصر) برخوردار می باشد و «جشن آذرگان» جشنی دیگر از جشن های آتش است در گرامیداشت این آخشیج و ایزد منسوب به آن.

در جشن های آتش مردم روی بام خانه ها آتش افروخته و آن روز را با شادی و شادمانی و پایکوبی و نیایش و فرآوری خوراک های ویژه و «آفرینگان خوانی» جشن می گیرند. براستی چه فرهنگ زيبا، آشتی جو و بي همتایی بود كه در آن همواره جشن و شادی برگزار می‌شد و سوگواری، اندوه و سياهي در آن جایگاهی نداشت.

نزد ایرانیان، جشن آذرگان از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده و همچون نوروز و مهرگان بر آن ارج می نهاده اند. در این روز آتشکده ها  را آراسته  و آذین بندی می کردند و در آن جایگاه مقدس مراسم ویژه ای برای جشن برگزار می کردند. نظافت و پاکیزگی، از جمله ستردن موی و چیدن ناخن در این روز نیک بود و معتقد بودند در این روز مشاوره و رایزنی درباره ی امور و دشواری ها به نتیجه ی مطلوب می انجامد.

از آنجا كه آتش بهترين و كارسازترين کیا پاك كننده و همچنين گرما زا است، ايرانيان باستان آن را نماد پاكي و روشنايي مي‌دانستند. از اين روی نياكان ما آتش را به نمايندگي "پاكي و روشنايی روان" همچون درفشي در آتشكده‌ها نگه مي‌داشتند و هرگز آتش پرست نبوده‌اند! ولي برخي از روي رشك و كينه و برخي بدون بررسي، نا‌آگاهانه ساليان دراز به نياكان ما انگ آتش پرستي زده‌اند.

 وانگهي نماد روشنايی در ديگر كيش‌ها از همين نماد آتش و روشنايي اهورايي زرتشت گرفته شده است، همانند روشن كردن شَماله (شمع) در نيايشگاه‌هاي ديگر دين‌ها، كه بازتاب و برگرفته از همين آتش، آتشكده‌هاي ايرانی است.

 آتش به طور عموم از روزگاران بسیار کهن تا به امروز مورد توجه همه ی اقوام روی زمین بوده و هر قوم و طایفه ای به شکلی آن را ستوده اند.

آذرگان ،جشن نور وآتش

نماز به تو ای آتش، ای بزرگ‌ترین آفریده‌ی اهورامزدا و سزاوار ستایش"

یسنا 62، بند 9

 دانشمند آلمانی «شفتلویتز»(Sheftelwitz) در کتاب خود «آیین قدیم ایران و یهودیت» نوشتار بسیار مفیدی در این باره دارد و نشان می دهد که چگونه همه ی ملل جهان از هر نژاد آتش را می ستایند و از متمدن ترین کشورها در اروپا تا وحشی ترین قبایل آفریقایی در ستودن این عنصر درخشان با یکدیگر شریک هستند.

در نزد هندوان نیز، «آگنی»(Agni) اسم آتش و نام پروردگار آن است و در «ریگ ودا»ی هندوان و اوستای ایرانیان اسم پیشوای دینی هر دو دسته از آریایی ها، «اَتره ون»(Athravan) می باشد که به مانک آذربان و آن کسی که از برای پاسبانی آتش گماشته می شود است.

همچنان در «وستالیس»(Westalis) در رم قدیم دختری پاکدامن و دانا از خاندانی شریف به نگهبانی و زنده نگه داشتن آتش مقدس در معبد «وستا»(Westa) موظف بوده است و در مدت خدمتش که 30 سال بوده، می بایست با کمال پاکی و پرهیزگاری و تقدس به سر برد و نگذارد آتش مقدسی که پشتیبان دولت رم تصور می شد خاموش گردد.

 

 

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
  • مهمان - مهمان

    آتش :ای پاکیزه تزین افریده اهورامزدا.
    ای کرمی بخش قلبهای نیکان وپاکان جهان
    وای نابودکننده پلیدی های روی زمین
    نیایش ترا بجان می خرم وتوراازهرپلیدی درامان میدارم وبابهترین خوشبوکننده هاازتوپذیرایی می کنم .وبه سوی اهورامزدابه پاس داده های نیکش نمازمی برم واورا به بزرگی میستایم .
    باشدکه شعله های مینویت کرمی بخش قلب نیکان وپاکان جهان وتیر ترکشت بنیان سوز دج منشان گردد.
    ایدون باد

فرتوری از نگارخانه

payanjam12_20100919_860808786.jpg

تبلیغ ویژه

واپسین نوشته ها

گزارش تصویری

پیوند ها

خبرخوان یافت نشد

تبلیغ 2